Gameverslaving: het leven is een spel... - VivaGezond

Gameverslaving: het leven is een spel…

This post is also available in: Frans

Videogames… we zijn er als ouders niet helemaal in thuis en het schrikt ons eerlijk gezegd toch wat af. Uw kind brengt naar uw mening te veel tijd door voor zijn schermpje en volgens u is hij gameverslaafd. Hoe pakt u dat het best aan? Praat erover en zet een stapje in zijn virtuele wereld!

Een peuter van 1,5 jaar vraagt ‘s avonds in zijn brabbeltaaltje naar de tablet. Hij weet de knop staan om hem aan te zetten, duwt op de YouTube-app en Bumba verschijnt. Hij scrolt en kiest een filmpje, stopt het wanneer hij het niet meer leuk vindt en kiest een ander. Het beeldscherm en de onlinewereld zijn niet uit ons leven weg te denken. Een tiener zit gemiddeld 6 uur per dag voor een scherm: computer, tv, smartphone. Hij maakt zijn opdrachten voor de school, hij heeft sociale contacten via de social media en hij zoekt zijn ontspanning in het spelen van games. In het onderwijs, de verzorgingssector en de bedrijfswereld gaat men steeds meer gebruikmaken van games om het aanleren en trainen van processen te faciliteren. Dit is het positief inzetten van de beeldschermen: gamification.

Van aantrekking naar verslaving

Wat maakt dat gamen nu zo aantrekkelijk? De Hongaarse psycholoog Mihály Csíkszentmihályi zei: “We voelen ons het meest geëngageerd met wat we doen als we een uitdaging aan het overwinnen zijn.” Als uitdaging en vaardigheid niet met elkaar overeenkomen, raak je gefrustreerd of verveeld. Zijn ze in balans, dan focus je, word je ondergedompeld in wat je doet en vliegt de tijd voorbij. Dit is de flow-ervaring waarop gamemakers inspelen: een uitdagende activiteit die vaardigheid vereist, heldere doelen en feedback, en een gevoel van controle. Omdat games adaptief zijn, kunnen ze spelers steeds net boven hun niveau uitdagen. Volgens het Click-onderzoek van de KUL waarbij een groep scholieren tussen 12 en 17 jaar bevraagd werd, is 9,5% een compulsief internetgebruiker: 3% van hen heeft een erg hoge score op de CIUS (Compulsive Internet Use Scale).

De toegankelijkheid van games en bij uitbreiding van andere internetactiviteiten kan dus leiden tot een problematisch gebruik en zelfs tot een verslaving. De meeste jongeren spelen een game omdat ze niet altijd weten wat te doen, ook al hebben ze daarnaast nog vele andere activiteiten. Het wordt echter problematisch wanneer het gamen voor jongeren alles is en wanneer ze dag en nacht bezig zijn met hun gamecomputer. Maar problematisch gamende jongeren vinden zelf niet dat ze een probleem hebben. Het probleem wordt altijd gesignaleerd door de ouders of de omgeving die zich zorgen maken. Wanneer de jongere zich begint terug te trekken, moet er een alarmbelletje rinkelen: de schoolresultaten gaan achteruit, hobby’s worden stopgezet, de persoonlijke hygiëne en het voedingspatroon worden verwaarloosd. Conflicten rond het dagelijkse gebeuren, zoals samen eten of op bezoek gaan, escaleren steeds meer.

Stap eens mee in de virtuele droomwereld

Problematisch gamen en gameverslaving gaan ook dikwijls hand in hand met andere problemen die gecamoufleerd worden door het gamegedrag. Een game kan een selfservice voor gevoelens zijn: men kan ?afstand nemen van de soms harde reële ?wereld en een eigen virtuele droomwereld creëren. Jongeren zitten in een levensfase waarbij zij hun eigen identiteit nog moeten vormen. Dit doen ze in contact met volwassenen en met andere jongeren. Wanneer zij dan hun mening en hun zelfbeeld zullen ?vormen gebaseerd is op onlinecontacten en een virtuele werkelijkheid, zullen ze daar niet veel mee kunnen doen in het echte ?leven. Daarom moeten ze terug contact ?krijgen met de werkelijkheid.

Ouders kunnen een belangrijke rol spelen bij het voorkomen van problemen met gamen en internetgebruik. In tegenstelling tot wat ouders dikwijls denken, willen jongeren graag praten over hun internetgebruik en over hun virtuele leefwereld. Daarom is het van belang dat ouders interesse tonen in wat de jongeren online doen. Wanneer de zoon thuiskomt van een voetbalmatch, vraag je wat hij gepresteerd heeft. Doe je dat ook wanneer hij achter zijn scherm vandaan komt?

Het is belangrijk om aan te sluiten bij de leefwereld van jongeren, interesse te tonen en eventueel eens mee te spelen. Maak afspraken over de inhoud en de tijd die ze online doorbrengen. Een goede monitoring van wat ze online doen, is essentieel en kan latere problemen voorkomen. Wanneer men dan toch met problematisch internetgebruik geconfronteerd wordt, heeft het geen zin om de jongeren volledig van het internet af te sluiten. Dit leidt alleen maar tot grotere conflicten en bovendien is het in de huidige maatschappij niet vol te houden. Wanneer men er zelf dan toch niet uitkomt, is het aangeraden om professionele hulp te zoeken.

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someone

Articles similaires