Kanker: opsporen is detecteren zonder symptomen - VivaGezond

Kanker: opsporen is detecteren zonder symptomen

This post is also available in: Frans

Niemand stelt de relevantie van bepaalde opsporingsonderzoeken nog in twijfel. Toch is het belangrijk om goed geïnformeerd te worden over de voor- en nadelen ervan zodat men een weloverwogen beslissing kan nemen. Ontdek de belangrijkste zaken over deze onderzoeken.

Opsporingsonderzoek naar dikkedarmkanker

In België zijn er bijna 8.000 nieuwe gevallen van dikkedarmkanker per jaar. Het is de meest voorkomende kanker van het spijsverteringsstelsel, dus het is zeker nuttig dat er een doeltreffende opsporing gebeurt.

“De prognose van deze kanker hangt sterk af van het stadium van de ziekte op het moment van de diagnose”, aldus dokter Marc Polus (CHU Sart-Tilman). “De relatieve vijfjaaroverleving bedraagt meer dan 90% voor kankers die in het beginstadium worden gediagnosticeerd (poliep). Excisie van het letsel voorkomt de ontwikkeling naar een gevorderd stadium.”

De identificatie van mensen met een precancereus letsel (adenoom) of een beginnende kanker is van essentieel belang.

De opsporing van dikkedarmkanker gebeurt door twee technieken: de onderzoekstest naar bloedsporen in de stoelgang, indien nodig gevolgd door een coloscopie (een onderzoek waarbij men de binnenkant van de darm kan bekijken). Een coloscopie kan meteen worden uitgevoerd bij mensen met een verhoogd risico (familiaal of persoonlijk antecedent van poliepen of darmkanker…) of mensen die symptomen vertonen.

Alle mannen en vrouwen tussen 50 en 74 jaar krijgen per post een test die verborgen bloedsporen in de stoelgang kan opsporen. In de praktijk moet men voor de test van drie opeenvolgende stoelgangen een klein stukje ter grootte van een lens of een rijstkorrel nemen en op een plaatje leggen. Dit plaatje wordt vervolgens naar een analysecentrum gestuurd dat de resultaten overmaakt aan de betrokken persoon en aan de behandelende arts.

Vraag advies aan uw arts!

Opsporing van borstkanker

De frequentie van borstkanker neemt overal in de wereld toe, vooral ten gevolge van de vergrijzing van de bevolking. De mortaliteit door borstkanker vermindert daarentegen, dankzij de medische vooruitgang en de toenemende opsporing.

Het opsporingsonderzoek bij uitstek voor borstkanker is de mammografie, dit is een radiologisch onderzoek van de borsten. Er wordt gezocht naar afwijkingen zoals microcalcificaties.

Opsporing van borstkanker is aanbevolen voor vrouwen tussen 50 en 74 jaar. Het is in deze leeftijdsklasse dat vrouwen het meeste risico lopen om borstkanker te ontwikkelen en opsporing het meest efficiënt is. In functie van de persoonlijke geschiedenis van elke vrouw (persoonlijke of familiale antecedenten, genetische aanleg…), kan echter een vroegere opvolging aangewezen zijn. Als er een mogelijke anomalie wordt vastgesteld, kan de radioloog bijkomende onderzoeken voorstellen: een echografie, een MRI of een biopsie.

Via een mammografie kan men zien of er anomalieën in de borst zijn, maar kan er niet met zekerheid worden bepaald of het al dan niet om een kanker gaat.

Opsporing van baarmoederhalskanker

Baarmoederhalskanker is het resultaat op lange termijn van een infectie van de baarmoederhals door zeer besmettelijke virussen: de papillomavirussen. Deze virussen worden overgedragen tijdens seksuele betrekkingen. Ze infecteren de cellen van de baarmoederhals.

Baarmoederhalskanker is gelukkig een weinig voorkomende kanker maar heeft helaas een mortaliteit van 50%! “Dit is betreurenswaardig”, benadrukt Professor Philippe Simon (CHU Erasme) “omdat deze kanker kan voorkomen worden door enerzijds de infectie met het papillomavirus te voorkomen door vaccinatie en anderzijds door een doeltreffende opsporing”.

Een driejaarlijks uitstrijkje van de baarmoederhals is vandaag het aanbevolen opsporingsonderzoek naar baarmoederhalskanker voor alle vrouwen tussen 25 en 65 jaar oud. Tijdens een gynaecologisch onderzoek worden, na het plaatsen van een speculum, cellen van de baarmoederhals achteraan de vagina weggenomen met behulp van een borsteltje of een spateltje. Het is een eenvoudige en pijnloze behandeling die slechts enkele minuten duurt. Vroegtijdige letsels kunnen hiermee worden opgespoord waardoor men ze snel kan behandelen en een leven kan gered worden!

Het screeningsonderzoek voor prostaatkanker

De screening van prostaatkanker gebeurt via twee complementaire onderzoeken: de rectale toucher en de bepaling van PSA. PSA is een proteïne dat door de prostaat aangemaakt wordt en dat prostaatspecifiek antigeen genoemd wordt (‘prostate specific antigen’ in het Engels).

Het is essentieel om beide onderzoeken te doen omdat men soms een kanker detecteert via de rectale toucher, terwijl de PSA-meting helemaal niets verdachts doet vermoeden. Omgekeerd, betekent een abnormaal PSA-gehalte niet noodzakelijk dat er een kanker is. Dit type screening is gericht op mannen vanaf 50 jaar en wordt jaarlijks herhaald.

De vroegtijdige opsporingsmethode voor een melanoom

Het visueel opmerken van schoonheidsvlekken kan wijzen op een vorm van huidkanker.

Het wordt aangeraden om deze visuele controle jaarlijks te herhalen wanneer u schoonheidsvlekken hebt. Wanneer u vaststelt dat een van deze vlekken van kleur, vorm of grootte verandert of wanneer u een rode grenslijn ziet die wijst op een ontsteking (lees verderop in de tekst), consulteert u zo snel mogelijk een arts. Het is beter een geruststellende boodschap te krijgen dan het letsel verder te laten evolueren.

In bepaalde gevallen kan uw dermatoloog bij een raadpleging gebruik maken van een dermatoscoop. Dat is een soort lichtgevende en sterk vergrotende loep die de arts toelaat verder te zien dan de eerste laag van het epidermis (de opperhuid).

De criteria van de ‘ABCDE-regel’ kunnen een hulpmiddel zijn om de verdachte tekenen van hun verschijnen te ontdekken:

  • A van Asymmetrie: niet ronde vorm, met twee helften die niet op elkaar lijken
  • B van het Engelse ‘Border’ of de ongelijke rand: getande rand, die slecht afgebakend is
  • C van het eveneens Engelse ‘Color’ of een niet homogene kleur: de aanwezigheid van verschillende kleuren (zwart, blauw, bruin, rood of wit)
  • D van Diameter: een grotere diameter, over het algemeen groter dan 6 mm
  • E van Evolutie: elke gekleurde vlek die snel van uitzicht verandert (vorm, grootte, dikte of kleur) moet een waarschuwingslampje doen branden
Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someone

Articles similaires