Nieuwe hoop voor borstkanker - VivaGezond

Nieuwe hoop voor borstkanker

This post is also available in: Frans

De overlevingskans op 5 jaar van patiënten met borstkanker is gestegen van 50% in 1986 naar 90% vandaag.

 Interview met prof. Martine Piccart, oncoloog en diensthoofd Geneeskunde aan het Jules Bordet Instituut; voorzitter van het Breast International Group (BIG), het grootste onderzoeksnetwerk wereldwijd op het gebied van borstkanker. Fragment uit het artikel uit Viva Gezond Nr 31.

Wat is de omvang van borstkanker in België?

“In de geïndustrialiseerde landen treft borstkanker ongeveer één vrouw op acht. Dit is een zeer hoog cijfer dat gedeeltelijk verklaard kan worden door de vergrijzing van de bevolking. Een andere oorzaak is de evolutie van onze levensgewoonten. Een enkel voorbeeld kan deze verandering aantonen: een vrouwenlichaam is ‘geprogrammeerd’ om een eerste kind te krijgen op 14 jaar, met de borstklier die in werking treedt na de eerste bevalling. Men denkt dat een vroegtijdige ‘activatie’ van deze borstklier beschermt tegen borstkanker. De vrouwen van vandaag zijn sociaal actiever, geven minder of geen borstvoeding, krijgen minder en veel later kinderen! Ons lichaam is niet meer helemaal mee met moeder natuur. Maar wat me zeer verontrust, is dat België het hoogste aantal borstkankers telt in West-Europa. Ik heb hiervoor geen verklaring, het baart me enkel zorgen… Waarom wij, en niet Frankrijk of Nederland?

Gelukkig zien we een daling in het aantal overlijdens door borstkanker. Deze daling is toe te schrijven aan diepgaande opsporing, maar vooral aan een betere therapeutische aanpak. Vandaag gebeurt de behandeling multidisciplinair. Ze maakt gebruik van adjuvante medicamenteuze behandelingen (chemotherapie, hormoontherapie of antilichamen, en soms een combinatie van deze behandelingen) die vrouwen na kanker beschermen tegen herval.”

Wat zijn de grote revoluties in de behandeling?

“De behandeling van borstkanker is steeds doeltreffender maar ook steeds complexer. Hoewel de meerderheid van de patiënten hun behandeling start met chirurgie, krijgen sommigen daarvoor ‘neoadjuvante’ chemotherapie. Anderen volgen dan weer hormoontherapie zonder voorafgaande chemotherapie. In geval van herval, bestaan er verschillende systemische behandelingen die voortdurend evolueren. De medische oncoloog moet het evenwicht bewaren tussen de doeltreffendheid en de toxiciteit van de behandeling, rekening houdend met de mogelijkheden van een lokale behandeling door chirurgie en radiotherapie. Sinds verschillende jaren vervangt conservatieve behandeling van invasieve borstkanker in de meeste gevallen radicale mastectomie.

Deze a-minimachirurgie is mogelijk dankzij de vooruitgang in de diagnostiek, bij de positiebepaling van de letsels en door medisch onderzoek. Radiotherapie wordt ook minder zwaar doordat verschillende technologieën de te bestralen zone nauwkeuriger kunnen bepalen. Op het vlak van chemotherapie zien we echter een toename van behandelingen aangezien elke oncoloog bang is voor micro-metastases op andere plaatsen en deze wil uitroeien.”

Men praat ook steeds vaker over doelgerichte behandeling…

“Sinds een 15-tal jaar zien we een exponentiële groei van nieuwe doelgerichte geneesmiddelen. In tegenstelling tot chemotherapie die helemaal niet selectief inwerkt op elke delende cel, zijn dit geneesmiddelen die een precies bestanddeel van de kankercel neutraliseren, een bepaald eiwit waarvan men denkt dat het verantwoordelijk is voor de agressiviteit van de tumor. In de doelgerichte moleculaire therapie blokkeren selectieve geneesmiddelen de groei van de tumorcellen door te interfereren met moleculaire targets die noodzakelijk zijn voor de groei en de overleving van de tumor in plaats van gewoon de delende kankercellen te vernietigen.

Doelgerichte behandelingen zijn soms krachtiger en minder toxisch voor de normale cellen dan de klassieke chemotherapie.

Geneesmiddelen van dit type blijken zeer doeltreffend te zijn bij bepaalde patiënten, maar kunnen helemaal niet werken bij andere patiënten. Een voorbeeld zijn de kankers met een abnormaal hoog gehalte aan HER2-eiwitten. Zij hebben duizenden antennes op het celoppervlak waardoor de cel kan reageren op groeistimuli! Er werden antilichamen (trastuzumab, pertuzumab) ontwikkeld om deze antennes uit te schakelen. Dankzij deze behandelingen is er grote vooruitgang geboekt in de overlevingskansen bij de 15 à 20 % vrouwen met borstkanker met deze HER2-antennes. In geval van metastases zien we een overleving van 5 jaar of meer met deze doelgerichte behandelingen. En als ze vroeger in de ziekte worden ingezet, bestaat er hoop op genezing voor de grote meerderheid van de vrouwen met een HER2-positieve borstkanker.”

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someone

Articles similaires